Lief dagboek – Oktober 2018

Vroeger, als ik besloot weer eens te schrijven in mijn dagboek, begon ik altijd met: ‘Lief dagboek, deze keer zal ik echt dagelijks mijn avonturen met je delen.’ Om vervolgens weer een heel kwartaal niets meer van me te laten horen. Nu hoop ik dat dat bij deze reeks anders zal verlopen. Ik dacht: ik probeer het weer eens. Een dagboek per maand. Met hoogtepunten en dieptepunten. Om voor mezelf de maand te evalueren en zodat we ons allemaal weer even goed kunnen realiseren dat we allemaal ook maar gewoon mensen zijn. 

Vorige maand was een rommelige maand, waarin ik mezelf een beetje kwijt was. Maar vol goede voornemens ging ik een nieuwe maand in en dat wierp zijn vruchten af. Deze maand was fijn. En die super overzichtelijke Excel sheet, waar ik het vorige maand over had, heb ik gemaakt. Had ik een jaar voor me uit zitten schuiven hè. Gewoon afgetikt. Hoppa.

DE HOOGTEPUNTEN

Ik heb het razend druk. Zó druk dat ik eigenlijk drie extra dagen per week nodig heb om de boel rond te krijgen. Nu hoor ik je denken: oké, ongezond. En dat ben ik wel een beetje met je eens hoor, want je wordt er niet bepaald rustig van, als je het gevoel hebt steeds achter de feiten aan te lopen. Maar ik moet je eerlijk zeggen, ik ben zó blij dat de dingen eindelijk gaan lopen. Dat de klussen blijven komen. Ik doe (bijna) alleen maar dingen die ik écht leuk vindt. En dat mocht ook wel een keer. Ik ben zes jaar geleden afgestudeerd en sindsdien werk ik. Het heeft voor mij dus zes jaar geduurd om te komen waar ik nu ben. Eindelijk heb ik meer dan genoeg werk, waar ik ook nog eens echt gelukkig van wordt. Mocht jij ook ondernemer zijn en wel eens twijfelen of het ooit nog gaat gebeuren voor je, dan zeg ik je bij deze: het komt goed. Echt.

DE DIEPTEPUNTEN

Eerlijk gezegd waren er (gelukkig) weinig dieptepunten deze maand. Lekker bezig. Ik ben in november weer even een maand thuis aan het werk, aangezien ik per 1 november mijn kantoor moest verlaten en ik per 1 december pas in mijn nieuwe pandje kan. Even Remi alleen op de wereld dus. Maar hé, de tijd die ik normaal kwijt was om naar kantoor en weer naar huis te fietsen, kan ik nu een hele maand lang besteden aan het gezellig maken van mijn huis. Dat is dus twee keer twintig minuten per dag. Dat zijn 200 hele minuten per week om muren te schilderen en spullen een nieuw plekje te geven. Verwacht dus heel wat Insta interieur activiteit. Yes.

WAT ME INSPIREERDE

Als je in hetzelfde Insta-pooltje zit als ik, dan kun je ‘m bijna niet gemist hebben: de documentaire The True Cost. Voor een ieder die niet weet waar ik het over heb: The True Cost is een documentaire waarin de gevolgen van Fast Fashion in beeld worden gebracht. Flink partijtje confronterend wel hoor. Geloof me, als je ‘m gekeken hebt, wil je je geld echt niet meer uitgeven aan dat zoveelste H&M truitje. Ga ‘m eens kijken die docu, ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

ZEIKMOMENTJE

Ik snap het, van Indian Summer (Insta benaming voor het gevolg van global warming) naar opeens BAM Herfst. Het is niet niets. Je holtes lopen er vol van. Dit vind ik echter geen reden om, te pas en te onpas, maar je neus leeg te snuiten op het trottoir. Jawel, dit gebeurt. Inderdaad, zonder zakdoek. Gewoon met de blote handen. Ik heb er bijna geen woorden voor hoe smerig ik dat vind. Iedere keer als ik het zie gebeuren kijk ik met een blik vol verachting de kant van ‘de snuiter’ op. Dat zal ze leren.

FAVO MOMENT VAN DE MAAND

Josh verraste mij, op de laatste avond in mijn oude kantoorpand, met iets heel liefs. Ik was helemaal natgeregend en lag even in bed op te warmen, toen ik een berichtje van hem kreeg waarin stond dat er over vijf minuten een taxi voor zou komen rijden waar ik in moest stappen. Oké, totale paniek. Wat gaat er gebeuren? Hij gaf me wel al een spoiler: het zou geen aanzoek zijn (haha).

De taxi reed me richting de stad en we kwamen steeds dichter bij de Utrechtsedwarsstraat. Opeens had ik het door: we gaan naar het ‘oude’ kantoortje. Net één dag weg en nu alweer terug. Wat moeten we daar? dacht ik. Bij aankomst zat Josh, in het donker met allemaal kaarsjes, een fles champagne en vegetarische roti voor twee personen. Want ‘als je straks de wereld hebt veroverd, dan is dit waar het allemaal begon, dus dat moet wel gevierd worden’ vond hij. Ik zei het vorige maand al: dol op die man. Héél dol.

PLANNEN VOOR VOLGENDE MAAND

Ik ben van 14 tot en met 20 november in de stad waar ik een half jaar geleden verliefd op werd: Marrakech. Met de vrouwen waar ik ook iets langer dan een half jaar verliefd op werd (oké, klef): Roos en Shani van The Two Collectors, waar ik mijn oude kantoor mee deelde. We gaan met z’n drietjes naar het nieuwe kantoor, maar daarvoor gaan we eerst een week op inkoop voor onze bedrijven (en vermoedelijk ook voor onze eigen inboedels). Verwacht dus heel snel weer een héle fijne ‘Moois uit Marokko’ collectie, net als de vorige keer.

Ik hoop dat jullie maand net zo fijn was als de mijne.

Liefs Nina


Tekst & vormgeving: Nina Nijland
Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele mond vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen.

No Comments

Post a Comment