Lief dagboek – Juni 2019

Vroeger, als ik besloot weer eens te schrijven in mijn dagboek, begon ik altijd met: ‘Lief dagboek, deze keer zal ik echt dagelijks mijn avonturen met je delen.’ Om vervolgens weer een heel kwartaal niets meer van me te laten horen. Nu hoop ik dat dat bij deze reeks anders zal verlopen. Ik dacht: ik probeer het weer eens. Een dagboek per maand. Met hoogtepunten en dieptepunten. Om voor mezelf de maand te evalueren en zodat we ons allemaal weer even goed realiseren dat we allemaal ook maar gewoon mensen zijn.

Zo, leuk die intro, maar sinds januari is er geen ‘Lief dagboek’ meer online gekomen. Net weer een beetje gefaald als vroeger dus. Ach, kan ook gebeuren. We starten weer met frisse moed aan een nieuwe en wie weet houd ik het deze keer wél vol. Of niet.

DE HOOGTEPUNTEN

De afgelopen maanden waren druk. Waar ik een jaar geleden nog met de handen in het haar en de bankrekening in de min zat, werkte ik de afgelopen maanden aan een tal van leuke projecten en begon dat zelfstandig ondernemen zich eindelijk eens een beetje uit te betalen. Om dat te vieren trakteerde ik mezelf op de mooiste schoenen ter wereld. Benieuwd hoe dat er aantoe ging? Dat lees je in deze Instagram post. Spoiler: er kwam een hoop gezweet en getwijfel bij kijken.

Nee, ik kan met trots zeggen dat het goed gaat. Echt goed. Ik besloot vorige maand een voedingscoach in de arm te nemen. Ik voelde me sinds ongeveer een jaar lichamelijk erg slecht: heel veel buikpijn, moe, futloos, last van mijn rug, niet lekker in m’n vel. Omdat ik voelde dat ik zelfstandig geen grip op de situatie kon krijgen, besloot ik de hulp in te schakelen van Valentine (a.k.a. Vitalitien). Waar ik, met haar hulp, onder andere achterkwam was dat ik een enorm eiwittekort had. Ik ben twee jaar geleden vegetariër geworden en de eiwitten die ik binnenkreeg door het eten van vlees en vis heb ik nooit actief vervangen met andere voeding. Heel dom, achteraf gezien. Je darmen kunnen minder goed hun werk doen als ze weinig eiwitten krijgen voorgeschoteld, vandaar de eindeloze buikpijn. Ook heb ik naar grote waarschijnlijkheid oestrogeendominantie en ga ik niet zo lekker op lactose. Tijd om het roer om te gooien dus. Ik ben nu iets langer dan een maand onderweg en voel me zóveel beter, heb bijna geen buikpijn meer en ik eet gezonder en voedzamers dan ooit. Ik leer over wat mijn lijf nodig heeft en daar wordt ik hartstikke zelfverzekerd en gelukkig van. Dus lieve mensen, ik kan het iedereen aanraden: gun jezelf een guru als Valentine.

DE DIEPTEPUNTEN

In m’n omgeving werd ik er al een aantal keer voor gewaarschuwd: ‘werk nou niet zo hard, anders barst de bom een keer.’ Iedere keer dacht ik ‘dat gebeurt mij niet’ of ‘dat voel ik echt van tevoren wel aan’. Ik denk dat ik net op tijd ben geweest.
Het was in Marokko. Samen met The Souk Department organiseerde ik een workation: vijf dagen met tien vrouwelijke ondernemers werken aan je bedrijf, in Marrakech. Leuker wordt het niet. Ik gaf twee workshops en het was een geweldige, leerzame week (in november gaan we weer! Meer weten? Klik hier). Hoewel m’n telefoon op dag één meteen kapot ging, was er niets aan het handje. Het waren die twee extra dagen die ik had bijgeboekt om inkopen te doen voor Mañana Mañana. Ja, dat waren de ‘boosdoeners’. De groep ging naar huis en Claimy (opperhoofd van The Souk Department) en ik bleven nog wat langer. Toen ik op die zesde dag wakker werd en op de planning had staan om spullen in te gaan slaan voor de shop, kreeg ik dát gevoel: ‘als ik nu die hete stad in moet om te onderhandelen met jan en alleman over spullen die ik dan moet meeslepen, enzovoorts, enzovoorts, dan stort ik in.’ En dus ging ik niet. Ik drapeerde mezelf in een hamam en heb niet één ding gekocht. Er komt wel weer een volgende keer, besloot ik.

PLANNEN VOOR AANKOMENDE MAAND

En daarmee komen we meteen aan bij mijn plannen voor de aankomende(n) maand(en). Heel rigoureus misschien, maar op dat moment besloot ik de aankomende maanden een soort mini sabbatical te nemen. Wat dat inhoudt? Ik neem even geen externe grote klussen meer aan (oké, tenzij er echt iets héél leuks langskomt). Ik ga het rustig aan doen. Even orde op zaken stellen. Minder werken en meer bezig zijn met de ontwikkeling van mijn bedrijf. Meer liefde voor mijn kind waar jij je nu op bevindt: Mañana Mañana. En oké dat is nog steeds werken, dat weet ik, maar wel op mijn manier.

WAT ME INSPIREERDE

Dan tot slot, wat me inspireerde de afgelopen tijd. Wellicht uit onverwachte hoek, maar: Sir Elton Hercules John. Van Josh kreeg ik afgelopen februari voor mijn verjaardag twee kaartjes voor het concert van mijn spirit animal en stijlicoon. Ik heb Elton’s gevoel voor stijl, show en zijn ‘goedheid’ altijd bewonderd. Afgelopen maand was het dan zover: de farewell tour. Op rij 16 zaten we, knetter dichtbij. Los van het feit dat de show ongeëvenaard was, was hetgeen dat me het meest inspireerde de kleding. Zowel Elton, als de voltallige band, werden gekleed door Gucci. Van top tot teen in Gucci en het was zó vet. Bloemenpakken, glitterbrillen en tijdens z’n reprise kwam ‘ie terug het podium op in een Gucci trainingspak met bijpassende ochtendjas. Je snapt, toen was het hele feest compleet. Over die Gucci loafers die ik zelf de week erna kocht zou je dus best kunnen zeggen ‘Elton made me do it’.

Hé, en vertel, wat hield jullie de afgelopen maanden bezig?
Liefs Nina



Tekst & vormgeving: Nina Nijland
Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele mond vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen.

No Comments

Post a Comment