Op zoek naar mijn 'perfecte' lijf: Hoofdstuk 3 - Oriëntatie

In deze artikelreeks neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar mijn ‘perfecte’ lijf. Dit omdat ik me realiseerde dat ik de afgelopen tien jaar chronisch ontevreden ben geweest met mijn lichaam, ongeacht hoeveel kilo Nina er op dat moment aanwezig was.

In het vorige hoofdstuk besloot ik me te focussen op educatie, omdat ik inzag dat het niet 'kennen' van je eigen lichaam te vergelijken is met het hebben van een relatie met iemand die je niet kent: diegene kun je nooit gelukkig maken. In dit hoofdstuk verdiep ik me nog meer. Mijn bron? Jullie.

De conclusie die ik trok na het afsluiten van het vorige hoofdstuk, is dat ik mijn lichaam persoonlijk het dichtst bij 'perfectie' vind wanneer ik goed voor mezelf zorg (zowel mentaal als fysiek) en in balans ben. Wanneer ik bewust ben van mijn emoties en waar deze emoties vandaan komen. Relativeren speelt daarbij een belangrijke rol: een perfect lichaam is niet te meten in kilo’s, het draait om bewustzijn en zelfwaardering. Of terwijl: de uitdrukking 'lekker in je vel zitten', zou eigenlijk net zo goed veranderd kunnen worden in 'lekker in je hoofd zitten'. Echter ben ik me ervan bewust dat dit waarschijnlijk makkelijker gezegd is dan gedaan. Het is niet zo dat ik morgen wakker word, me voorneem dat ik mezelf mooi vind en hoppa 'ze leefde nog lang, lekker en gelukkig'. Om een soort strategie voor mezelf te bepalen om dit te bewerkstelligen besloot ik jullie om inzichten te vragen. Ik stelde een vragenlijst op, die door honderd (!) mensen werd ingevuld. In dit hoofdstuk wil ik, onder andere door middel van het uitpluizen van de resultaten uit de vragenlijst, meer leren over zelfreflectie, het schoonheidsideaal en hoe wij elkaar misschien wel kunnen helpen om meer van elkaar en onszelf te houden. Ik spreek vanaf nu in de 'ons' vorm, omdat ik ervan uit ga dat iedereen die de vragenlijst heeft ingevuld interesse heeft voor dit onderwerp en dit stuk dus naar grote waarschijnlijkheid zal lezen. Mocht jij de vragenlijst niet hebben ingevuld, dan hoor je nog steeds bij 'ons' hoor, dus voel je vooral niet buitengesloten. Ik trap af met het feit dat we onze lijven gemiddeld 6,7 van de 10 sterren geven. Dat is niet verkeerd, jongens. Afgerond een 7 zelfs. Op de middelbare school maakte je me met weinig blijer. Op de vraag 'Ben jij blij met hoe je eruit ziet?' antwoordde 58,6% van de ondervraagden 'ja' en 41,4% 'nee'. Dat geeft aan dat, van de honderd mensen die de vragen beantwoordden, het overgrote deel tevreden is, maar dat die groep niet per se heel veel groter is dan de mensen die (nog) niet tevreden zijn. Één op de vijf ondervraagden lukt het bijvoorbeeld niet om drie 'mooie' woorden over zichzelf op te schrijven.

Wat voor mij het meest mijn ogen opende, waren de antwoorden op de vraag 'Waar draait schoonheid om volgens jou?'. Het opvallende is namelijk dat, op een enkeling na, niemand deze vraag beantwoordt met concrete lichamelijke eigenschappen. Natuurlijk komt er her en der een lekkere bil, mooie huid en een volle bos haar langs, maar de meest terugkomende woorden zijn ‘uitstraling’ en ‘zelfverzekerdheid’. Twee dingen die niets met dun of dik te maken hebben. Echter, wanneer ik de vraag omdraai en vraag: 'Zou jij iets aan je uiterlijk willen veranderen en zo ja: wat zou dat dan zijn'? antwoordt er bijna niemand met: 'ik zou wel een vet sprankelende uitstraling willen' of 'ik zou graag overlopen van zelfverzekerdheid'. Nee, op het moment dat de vraag toegespitst wordt op de persoon zelf, zijn alle ondervraagden super kritisch, wordt er tot in detail beschreven wat er allemaal anders moet en zetten we onszelf weer op de weegschaal. En dat terwijl het overgrote deel van de ondervraagden liever een 'leuk' dan een 'knap' mens zou zijn.

Veel tegenstrijdige antwoorden, maar de conclusie die ik hieruit haal is dat we, en daarmee bedoel ik ook zeker mezelf, veel te streng zijn voor onszelf. Dit houdt die chronische ontevredenheid natuurlijk alleen maar in stand. Daar bovenop komt ook nog eens dat we aangeven onszelf bovengemiddeld vaak te vergelijken met zowel mensen uit onze omgeving, als op social media. De ondervraagden geven ook aan dat zij bovengemiddeld vaak mensen veroordelen om hun uiterlijk. En dat het grootste deel meermaals het gevoel heeft gekregen dat zij niet mooi genoeg zijn of waren. Uit de resultaten blijkt dat dit veelal wordt en werd veroorzaakt door de mensen die wij liefhebben of lief hebben gehad. Bijvoorbeeld moeders en (ex)geliefden. Op de vraag 'Denk je dat we er samen voor kunnen zorgen dat we allemaal beter in ons vel zitten? En zo ja, wil je toelichten hoe jij denkt dat we dit kunnen bewerkstelligen?' wordt social media meermaals aangehaald als de grote boeman. Dit zou volgens velen van jullie verbannen moeten worden. Dat is iets waar ik het niet mee eens ben. Het is namelijk maar net hoe je de beelden op bijvoorbeeld Instagram interpreteert en waar je je persoonlijke focus legt. Ik vind Instagram een prachtig platform waar steeds meer mensen zich kwetsbaar durven op te stellen. Natuurlijk kijk ik ook met een schuin oog mee naar alle bloggers en vloggers die in hun stringbikini met hun heerlijke lijven in de zon liggen weg te sudderen, maar over het algemeen put ik veel positieve energie uit de tijd die ik doorbreng op Instagram. Ik vind de kracht van kwetsbaarheid iets heel bijzonders en dat wil ik graag uitdragen. Als dat betekent dat ik daarvoor met de billen bloot moet in de hoop daar zelf beter van te worden en jullie onderweg misschien ook wel iets bij kan brengen? Prima. Misschien zouden we dat allemaal wel eens wat vaker kunnen doen. Wat ik bijzonder vond om te lezen is dat veel van de ondervraagden aangaven zich zekerder te voelen na het invullen van de vragenlijst. Ik denk dat het in ons voordeel werkt om bewuster met dit onderwerp bezig te zijn en dat we daardoor beter voor zowel onszelf als elkaar kunnen zorgen. In het vierde en laatste hoofdstuk uit deze reeks ga ik volgende keer over tot mijn conclusie. Wat heb ik geleerd? Wat is mijn 'perfecte' lijf? En bovenal de tactiek om dat lijf te bemachtigen en behouden? Ik vertel het jullie in het volgende en tevens laatste hoofdstuk, die online komt op zondag 5 augustus aanstaande. Ik wil jullie tot slot heel erg bedanken voor het invullen van mijn vragenlijst. Ik heb jullie antwoorden stuk voor stuk, grotendeels met natte oogjes, gelezen. Jullie zijn prachtig. Niet alleen die 58,6% die dat zelf ook vindt. Nee, jullie allemaal.

Ik schrijf deze serie artikelen vanuit mijn eigen perspectief op mijn lichaam en de situatie. Echter ben ik natuurlijk ook benieuwd naar jullie persoonlijke bevindingen. Deel deze gerust. Dat mag onder dit artikel, of als je dat liever privé doet, in een e-mail die je kunt sturen naar nina@manana-manana.nl.

Tekst & vormgeving: Nina Nijland
Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele mond vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen.

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gecontroleerd voordat deze gepubliseerd worden