Fleur #12 - Sexy time: gewoon doen

Op rokjesdag op een zonnig terrasje samen een wijntje opentrekken. Op een verre vakantie elkaar na vier uur ploeteren door de jungle de huid vol schelden omdat meneer zo nodig ‘een korte hike, echt, duurt maar een uurtje!’ wilde doen, maar elkaar daarna aankijken en in lachen uitbarsten. Elke zondagmorgen als Y. zijn befaamde pancakes voor me staat te bakken terwijl ik nog brak in mijn nest lig.

Sorry jongens, ik word een beetje zoetsappig van dit lekkere lentezonnetje, maar eerlijk is eerlijk: er zijn maar heel weinig momenten waarop ik niet dol ben op het hebben van een lange relatie (vierenhalf jaar in het Tindertijdperk is best knap, toch) met de allerleukste man van de wereld. Maar er is een dingetje dat er na de wittebroodsweken - of maanden, if you’re lucky - bij inschiet: dat seksleven.

Steek even je hand op als je de volgende situatie herkent (en zo niet, raad me een goede relatietherapeut aan): Je wil seks, want je hebt een hartstikke fijn exemplaar naast je liggen en natuurlijk ben jij niet zo iemand die in de gaten houdt of je wel op het landelijke gemiddelde zit, maar ja, een keertje extra van bil vanavond kan geen kwaad. Je werpt een blik op de klok: het is nu 23:37 uur, over 7 uur en 23 minuten gaat de wekker en je bent al zo moe - als je een goede nacht had willen pakken, had je anderhalf uur geleden al in dromenland moeten zijn. Hm. Oogjes toe dan maar. Of, ook een klassieker in mijn wel/geen-seks-momentenlijstje: de niet-zo-subtiele pogingen van manlief om me te verleiden. Dat gaat ongeveer als volgt: hij begint over mijn rug te kriebelen, dus ik denk: hoera, hij wil me masseren! Maar na twee minuten op mijn muurvaste schouders timmeren voel ik dat handje alweer afglijden richting bilgebied. God, moet dat nu? Ik wil gewoon even losgemaakt worden, een volle nacht slaap pakken en trouwens, ik moet mijn tanden nog poetsen. Intussen probeer ik me te herinneren wanneer ik voor het laatst mijn scheermesje ter hand heb genomen.

Begrijp me niet verkeerd: er is niets mis met mijn libido of dat van mijn wederhelft, maar hoe drukker ik ben, hoe moeilijker ik die knop om krijg. Herken je dat boxjes aftikken in je hoofd, voordat je helemaal kunt ontspannen? Bij mij gaat dat ongeveer zo: heb ik zin (ja), heb ik energie (mwah), voel ik me sexy (hm, hoe erg zijn die tweedagenstoppels?), heb ik vandaag een XL-portie knoflook gegeten (vaak wel, ja), hoe laat moet ik morgen op (te vroeg), ben ik klaar met alles wat ik vandaag wilde doen (natuurlijk niet, zelfs op mijn planten ligt een stoflaag van hier tot Tokio en kut, ben ik weer vergeten die tandartsrekening te betalen). En voor je het weet heb je een half uur in bed liggen malen - een tijdsspanne op een plek waarin je toch heel wat leukere dingen had kunnen ondernemen. Dus waarom blijf ik zo malen in plaats van het gewoon te doen? Ik bedoel, ik heb nog nooit gehad dat ik na een steamy sessie dacht: hé, dat seksen, dat moeten we echt eens minder gaan doen. En als dat je niet genoeg overtuigt, denk dan eens aan het feit dat jullie elkaar überhaupt nog wíllen bespringen. Ik bedoel, nu vind je lover die bilpartij nog appetijtelijk, maar heb je er wel eens over nagedacht hoe het er over vijftig jaar bij hangt?! Jullie weten wat je te doen staat. Fijne lentekriebels, jongens. 

 

Volgende keer schrijft Fleur over het uitmaken van vriendschappen, of eigenlijk: hoe dat dus niet bestaat. ‘Waarom bestaan er duizend handleidingen voor het dumpen van je lover, maar vertelt niemand me of het beter is om A) te zeggen dat ik vriendin M. gewoon geen leuk mens meer vindt, B) al haar berichten te negeren opdat ze op een dag hopelijk snapt dat ik hier iets probeer dood te laten bloeden of c) niks te zeggen en interesse te blijven veinzen in haar paleodieet/net ontdekte yogahouding/al haar vakantiefoto’s van een weekje all-in naar Mallorca?’ 

 


 

Tekst: Fleur Willemsen
Hoi! Ik ben Fleur en ik schrijf. Voor Mañana Mañana ga ik iedere maand met de billen bloot over, jawel, het twintigersdilemma. Want is dit het nou? Krijg ik ooit een echte, vaste baan? En ben ik een alcoholist omdat ik al die zorgen maar al te graag laat verdwijnen met een paar (oké, acht) glazen wijn?

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gecontroleerd voordat deze gepubliseerd worden