Even lekker zeiken #05 - Gooi het eruit!

Het is weer tijd voor de meest eerlijke rubriek van dit platform: Even lekker zeiken. Want, wees nou eerlijk, wat is er lekkerder dan even een potje lekker zeiken? Gooi het eruit! Kun je daarna je dag weer lekker positief voortzetten! Soms zijn de dingen of dagen nu eenmaal wat minder leuk. En daar mag je best eerlijk over zijn.

Deze week wordt ‘Even lekker zeiken’ geopend door Lieve Op Den Buysch. Lieve is een geboren en getogen Eindhovense die afstudeert in Business Innovation. Het liefst zet ze elke dag iets nieuws op en denkt ze mee met wie dan ook over wat dan ook. Ze hoort geregeld van mensen dat ze niet in een hokje te plaatsen is, en daar is ze eigenlijk best blij mee. Nou, wees geen zeikerd en zeik lekker mee! Reageer gerust onder dit artikel als je ook even wat kwijt wilt.

Ik hou van Nederland. Ik ben blij dat ik hier woon en hoewel ik het niet altijd eens ben met de manier waarop we dingen aanpakken - probeer mij maar eens te overtuigen van het nut van zijne hoogheid WimLex en de fam - kan ik zelfs stilletjes gniffelen om kneuterige Nederlandse gewoontes. Denk aan: het accent dat we hebben in het Engels; vlooienmarkten op Koningsdag met caviaraces (cru maar fascinerend); of de veel te fanatieke competitiestrijd op Franse campings om een ligstoel bij het zwembad te bemachtigen. Máár… Tussen kneuterige gewoontes en ronduit gierige eigenschappen die het daglicht eigenlijk niet mogen vinden, zit in Nederland een dunne lijn. Ik neem je mee op mijn zeik-toer door onuitstaanbaar gierig Nederland.

GEDOE OVER GELD IN HET RESTAURANT

“Hé, ik wil helemaal niet moeilijk doen hè, maar ik heb twee wijntjes gedronken en jullie vier. Dusseh…  Even het bonnetje uitrekenen?” Mijn nekharen gaan al overeind staan door het typen van deze zin. Luister, meid: als het van die acht euro afhangt of jij de maand wel of niet heelhuids doorkomt, blijf dan thuis. Kan je daar lekker gierig lopen zijn, óf vrienden zoeken die ook graag “op de kleintjes letten”, zoals dat soort mensen dat noemt. Don’t get me wrong, ik heb zelf ook geen oude sok met geld onder mijn matras liggen, maar de rekenmachine-functie op mijn telefoon erbij halen aan tafel om glazen Merlot op te tellen zul je mij niet zien doen. Je betaalt immers ook voor de gezelligheid en het onderhouden van je sociale contacten op de beste manier mogelijk: al etend. En als je dan toch per se op de euro wilt splitsen omdat je even wat krap zit - dat kan natuurlijk, die struggle is ons allen wel bekend - dan gebeurt dat de volgende dag via een simpel tikkie. Níét terwijl je je laatste hap cheesecake met frambozensaus nog aan het wegtikken bent.

DE HUISHOUDBEURS

Als je een OV-gebruiker bent kan het je niet ontgaan zijn vorige maand: De Huishoudbeurs. Hele hordes Olga’s, Tinies en Trudy’s trokken per trein het land door voor gratis afwasborstels en innovatieve kunststof drainagesystemen voor de planten in de vensterbank. Horror. Je kent de huishoudbeursvrouw ongetwijfeld. Ze verplaatst zich in groepsverband, hult zich in dezelfde outfit en hetzelfde kapsel als haar soortgenoot - ongeacht de leeftijd - en heeft geen besef van het efficiënt manoeuvreren door ruimtes. Lees: vlak voor de roltrap stil staan met haar stoffen trolley met polkadot-print. De gevalletjes huishoudvrouw die toch graag een gevoel van authenticiteit behouden, kiezen voor een paarse kuif in het welbekende korte pittige kapsel, of gaan voor een andere print op de stoffen trolley dan rood-witte polkadots. Dat je überhaupt in het bezit bent van een stoffen trolley met polkadots getuigt al van het feit dat je veel te veel onnodige spullen hebt, maar de huishoudbeursvrouw is nooit verzadigd wanneer het aankomt op “hebbedingen” van plastic of synthetisch textiel. 

De Huishoudbeurs. Echt waar, elke keer als het zo ver is hoop ik dat iemand mij in een uitklapbaar, waterdicht, vries- en hittebestendig tupperwarebakje verpakt en op het vliegtuig zet. Maar helaas was het al te laat. Stond ik vorige maand op het perron bij Amsterdam RAI, bijna te verdrinken in een overweldigende hoeveelheid Olga’s, Tinies en Trudy’s. Wat blijkt: de trein naar Limburg - het Koninkrijk der Polkadot-trolly’s - is dezelfde als die naar mijn Bossche thuishaven. Balen.

DE KASSARIJ

Je staat vast regelmatig in de rij bij de kassa van de supermarkt. Dan is het je vast wel bekend dat dit het speelveld is van het soort mensen dat “op de kleintjes let”. De op-de-kleintjes-letters slaan hier fanatiek hun slag en boeken successen die realiteit worden aan de kassa na het korte gebliep van een zwart-wit stukje plastic. Leef je even in in dit waargebeurde scenario:

Caissière: “Goedemiddag, mevrouw!” Mevrouw: “Ja, hoi.”

*Bliep bliep bliep bliep bliep*

Mevrouw: “Pardon, die diepvriesfrikadellen zijn toch in de bonus?” Caissière: “Nee, mevrouw, de diepvrieskipknotsen zijn in de bonus. Niet de diepvriesfrikandellen.” Mevrouw:  “Ja, doei, dat is ook mooi! Ik hou helemaal niet van kipknotsen! Ik wil bonus op de frikandellen” Caissière: “Ja maar, mevrouw, ik kan niet zomaar dertig cent korting geven op diepvriesfrikadellen.” Mevrouw:  “Het is potjandikkie niet mijn probleem dat dat bordje niet duidelijk genoeg is. Ik moet al enorm op de kleintjes letten. Ik weet zeker dat er dertig cent korting zit op diepvriesfrikadellen, ga maar nakijken.” Caissière: “Ik geef u het bonnetje mee, dan kunt u kijken of u bij de service balie uw dertig cent kunt terugkrijgen.” Mevrouw:  “Dus nu moet ik vanwege jullie fout, ook nog daar in de rij gaan staan?” Caissière: “Ik heb hier niks over te zeggen, mevrouw. Mag ik uw bonuskaart?” Mevrouw:  “Krijgen we dat ook nog! Die heb ik niet bij me… Ik kijk de mevrouw achter mij wel even lief aan.” Mevrouw 2: “Ja, hoor, gebruik mijn bonuskaart maar! Maar mag ik dan wel uw Eftelingzegels? Voor niks komt de zon op, dat snapt u wel.” Mevrouw 1: “En zo is het.”


 

Tekst: Lieve Op Den Buysch Geboren en getogen Eindhovense die afstudeert in Business Innovation. Het liefst zet ze elke dag iets nieuws op en denkt ze mee met wie dan ook over wat dan ook. Ze hoort geregeld van mensen dat ze niet in een hokje te plaatsen is, en daar is ze eigenlijk best blij mee.

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gecontroleerd voordat deze gepubliseerd worden