Even lekker zeiken #03 – Gooi het eruit!

Het is weer tijd voor de meest eerlijke rubriek van dit platform: Even lekker zeiken. Want, wees nou eerlijk, wat is er lekkerder dan even een potje lekker zeiken? Gooi het eruit! Kun je daarna je dag weer lekker positief voortzetten! Soms zijn de dingen of dagen nu eenmaal wat minder leuk. En daar mag je best eerlijk over zijn. Deze week wordt ‘Even lekker zeiken’ geopend door Cathelijne Antonia. Wees geen zeikerd en zeik lekker mee! Reageer gerust onder dit artikel als je ook even wat kwijt wilt.

 

DE SOCIAAL VERPLICHTE DRIE ZOENEN

Vorige maand is het nieuwe jaar ingegaan. En die januari maand staat ieder jaar weer in het teken van die ene ontzettende ongemakkelijke handeling: dé drie Nieuwjaarszoenen. Want, waar een normaal mens gewoon kan aanvoelen dat je dat na een x aantal dagen niet meer doet, hadden blijkbaar alle mensen in mijn omgeving die memo gemist. Ik heb me wat afgezoend. Van de buurvrouw die drie blokken verder op woont, tot de bakker waar ik sporadisch mijn brood haal. IK WIL DAT NIET. En dan heb ik het nog niet eens over het áller ongemakkelijkste moment: wanneer de ene persoon heeft bedacht een handdruk gepast is, terwijl de ander heeft bedacht dat drie zoenen hierbij nodig zijn. Één woord; awkward. Ik wil dat moment niet, en ik wil vooral die drie zoenen niet. Ik hecht veel waarde aan mijn persoonlijke ruimte. Daarbij, wie heeft ooit bedacht dat het er drie moeten zijn? Kunnen we het niet, als het dan echt moet, tot twee beperken net als de Fransen doen. Of er gewoon één van maken? Begrijp me niet verkeerd, ik vind het hartstikke gezellig dat iedereen elkaar het beste wenst. Maar toch zou ik die verplichte zoenen het liefst afschaffen. Zowel bij een nieuw jaar als op de vijfenzestigste verjaardag van tante Joke, waarbij de hele feestkring aangedaan moet worden. Blijf vooral lekker uit mijn aura, mensen.

 

ETEN EN BIJBEHORENDE DINGEN IN DE TREIN

Ik snap het best: je hebt eten nodig om normaal te kunnen functioneren. Maar moet dat écht 's ochtends terwijl je, als sardientjes in een blik, in de trein zit? Het is lief dat je vraagt of je naast me mag zitten, maar het antwoord was zeker weten 'nee' geweest als ik had geweten dat je even lekker een appeltje zou gaan zitten verorberen. Wat helemaal niet oké is, is als je in de avondspits naast me komt zitten met je hele Burger King bestelling. Daarbij maakt men namelijk niet alleen vieze eetgeluiden, nee dat stinkt ook nog eens heel erg. Die mensen mogen van mij gewoon in een aparte coupé gaan zitten met elkaar. Een stilte coupé, normale coupé en eet coupé. Ideaal. Daarbij mogen trouwens ook alle mensen die sleurpen als ze drinken. Doe dat niet, alsjeblieft.

 

DIE VERDOMDE DRAAIORGELS
Ik vind muziek één van de beste dingen die er bestaat. Muziek maakt alles leuker. Vaak fluister ik stiekem mee, of dans ik in het rond. Elke vorm van muziek is oké, van Nederlandse rap tot klassieke muziek; I’m your girl. Echter is er één vorm van muziek die ik niet kan verdragen: de helse klanken van het draaiorgel. Als klein kind begon ik er altijd al spontaan van te huilen en bedekte ik mijn oren in de hoop het niet meer te horen. Nou, ik kan je vertellen: ik kan er nog steeds wel om janken. Om nog maar niet te spreken over het het gerammel van dat kloterige geldbakje. In een winkelstraat hoor je hem tien winkels verder op nog. En met een beetje geluk achtervolgt hij je nog ook. De horror. Dus, bij deze een boodschap voor alle draaiorgelbezitters: hou op met me. En nu jullie! Gooi al die negativiteit van je af en zeik lekker mee. Plaats jouw gezeik in een reactie hieronder!  

 

Tekst: Cathelijne Antonia
Deelt ellendig lange verhalen afkomstig uit haar notitieboekje op Instagram. Probeert, met vallen en opstaan, een plekje op deze wereld te vinden en legt alles vast. Is het gelukkigst met katten om zich heen, in combinatie met soja chai lattes en een gezellig cafetje of museum.

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gecontroleerd voordat deze gepubliseerd worden