Even lekker zeiken: gooi het eruit!

Een nieuwe rubriek is geboren: Even lekker zeiken. Want, wees nou eerlijk, wat is er lekkerder dan even een potje lekker zeiken? Gooi het eruit! Kun je daarna je dag weer lekker positief voortzetten! Soms zijn de dingen of dagen nu eenmaal wat minder leuk. En daar mag je best eerlijk over zijn.  Deze week wordt 'Even lekker zeiken' geopend door Jill Verberkt. Wees geen zeikerd en zeik lekker mee! Reageer gerust onder dit artikel als je ook even wat kwijt wilt.  

 

DE WERELDREIZIGER

We beginnen meteen met een internationaal potje zeiken! Ik wil namelijk even een potje klagen over een specifieke wereldreiziger. En wel over die ene vriend op Facebook, die voor het eerst op reis gaat en een ‘waarbenjij.nu’ begint met spannende verhalen over Thailand. Op zoek naar andere culturen en avontuur. Klinkt veelbelovend, toch? Ik krijg hier persoonlijk dus enorm de kriebels van. Als ik dan weer foto's van zo'n fullmoonparty voorbij zie komen, waar men slurpend aan een emmer gevuld met alcoholische versnaperingen lekker alternatief staat te dansen. Net als die gekke Thaise broeken die iedereen daar plotseling gaat dragen. Ik snap dat het warm is en dat luchtige kledij een pré is, maar waarom moeten dat altijd van die gekke, wijde broeken (meestal met kek olifanten printje) zijn? Niet te vergeten: de avontuurlijke hashtags die erbij komen kijken als #wanderlust #travelgoals #traveling #exporing. Want ja, in je olifantenbroek al slurpend uit een emmertje is natuurlijk ook wel echt #travelgoals.

 

‘HOI, ALLES GOED? JA, MET JOU? JA OOK.’

Misschien wel het meest gevoerde mini-gesprek ooit. Je loopt over straat of wurmt jezelf door een trosje mensen in de kroeg en komt iemand tegen die je een beetje kent. Net goed genoeg om dit meestgevoerde mini-gesprek mee te voeren. Ik had dit laatst nog. Ik was met mijn vriendinnen bij Escobar, een nieuw yuppen-paradijs in de Pijp in Amsterdam. Toen ik daar een jongen tegenkwam die mij op de middelbare school bijles scheikunde gaf en waar ik toentertijd best veel mee omging. Na elkaar jaren niet gesproken of gezien te hebben volgde Het Gesprek: ‘Hoi, alles goed?’ (toen wist ik al waar het naartoe ging) ’Ja, met jou?’ ‘Ja, ook’.  DAT WAS HET. Ik heb zo’n hekel aan deze mini-gesprekken en zo’n talent om situaties ongemakkelijk te maken, dat het resulteerde in een oppervlakkige, extreem ongemakkelijke, mini reuni. Tragedisch. Dus zullen we afspreken dat we van onze mini-gesprekken, als we ze voeren, een klein feestje proberen te maken? Of het beste met elkaar als vage bekenden voor te hebben en het te houden bij een vriendelijke lach op afstand? Misschien wel met een zwaaigebaar erbij. Dat zou de wereld een stuk minder ongemakkelijk maken.

 

CAMPINGS

Los van het feit dat ik schaamteloos kon genieten van Campinglife (R.I.P.) op zaterdagmiddag, vind ik campings afschuwelijk. Nu mag ik hier eigenlijk niks over zeggen, aangezien ik er niet vaak ben geweest en van het hele camping leven een enorme stereotypering heb gemaakt. Toch wil ik even zeggen dat ik niet begrijp dat gezinnen met zijn allen in een tent gaan zitten, waar ze uit hun tassen en koffers moeten leven. Ter ontspanning. Want daarvoor ga je op vakantie toch? Lekker 's ochtends met z'n allen voor de tent aan het ontbijt. En dat de buurman dan ook voor zijn tent zit in zijn witte tanktop, vissersmuts en sandalen en amicaal roept: ‘Heee buurtjes, vanavond lekker samen barbecueën?’. Ik kan het niet aan. Alsof iedereen op de camping zijn gène thuis heeft gelaten. Met je wc-rol onder de arm naar die verdomd gehorige hokjes lopen voor een nummertje twee. Hou op met me. Daar wordt toch niemand blij van? Nu heb ik in de wandelgangen vernomen dat men vooral naar campings gaat 'omdat het zo leuk is voor de kinderen'. En aangezien ik in de toekomst toch ook wel graag een mini versie van mezelf op de wereld wil zetten, is het misschien de moeite waard om me iets meer te verdiepen in het camping leven. Weg met die vooroordelen, op naar de campingwinkel!  

 

MENSEN DIE NIET VAN KERSTMIS HOUDEN

Want, hallo: hoe leuk is kerst?! Maar oké, ik houd op.  

En nu jullie! Gooi al die negativiteit van je af en zeik lekker mee. Plaats jouw gezeik in een reactie hieronder!  


Tekst: Jill Verberkt
Maakt leuke schrijfsels, schildert schilderijtjes en houdt enorm veel van interieur. Valt iedereen lastig met foto’s van haar kat Meuske (Venloos voor stamppot) en is stiekem een beetje verliefd op Phil van Modern Family. Ooit hoopt ze nog een musicalster te worden, maar helaas kan ze niet zo goed zingen.

Vormgeving: Nina Nijland 
Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele bek vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen.

Laat een reactie achter

Alle reacties worden gecontroleerd voordat deze gepubliseerd worden