Zeg 'ns eerlijk: inspirerende vrouwen en hun knuffels

In ‘Zeg ’ns eerlijk’ proberen we jou eens de andere kant van het perfecte plaatje te laten zien. Met in deze serie om de week een portret van een inspirerende, ambitieuze vrouw die (nog) slaapt met een knuffel. Want, zijn we altijd zo bikkelhard als we ons voordoen? Of zijn er ook gewoon heel vaak momenten waarop we het liefst alleen met onze knuffel in bed liggen om de boel eens goed te overdenken? Of gewoon een potje te brullen? Precies, en dat is nou precies hetgeen wat je nooit op Instagram voorbij ziet komen. Lis Tuhusula (27) is lerares Engels op een VMBO-school in Amsterdam-West. Regelmatig haalt ze vechtende leerlingen uit elkaar en doet ze haar best om op een gezonde manier de controle over haar klassen te houden. En dat is pittig. Als ze echt moe is, knuffelt ze het liefst met Ollie. En steekt ze haar duim in haar mond. Het valt meteen op dat, van alle knuffels die de revue passeren in dit artikel, Ollie er bij uitstek het beste uitziet. Sterker nog, het lijkt wel alsof ie net uit de winkel komt. En dat terwijl hij toch al echt zevenentwintig jaar overal mee naartoe gesleurd wordt. Hoe dat komt? Dat is heel simpel: “Ik houd met heel mijn hart van Ollie. Maar zodra ik slaap, schop ik ‘m onbewust altijd uit bed. Het is nog nooit voorgekomen dat ik ‘m de volgende ochtend niet ergens, eenzaam in een hoek, aan de andere kant van de kamer terug vond.” Sinds kort heeft Lis een nieuwe liefde. En heeft dat dan effect op haar relatie met Ollie? Nou, stiekem dus wel. “Nu ik er zo over nadenk heb ik ‘m misschien toch wel een beetje verborgen gehouden. Als ik wist dat ie langs zou komen, dan gleed Ollie toch altijd even een willekeurige tas in die aan het bed hing.” Inmiddels weet ze wat haar tactiek is om toch het beste van beide werelden te hebben: “Je moet gewoon lang genoeg wachten met de introductie. Ik ben nu op het punt gekomen dat mijn vlam me zo leuk vindt, dat ie niet meer bij me weg wil. Dan moet je dus toeslaan en die knuffel onder z’n neus duwen.” Op de vraag of ze ‘m mee zou nemen uit een brandend huis als ze één ding mocht kiezen, antwoordt Lis toch vrij snel nee. Dan gaat haar telefoon toch voor. Ze zegt dit overigens wel terwijl ze met haar handen even Ollie’s oortjes bedekt. Hij zit er immers wel gewoon bij. En terwijl dat gebeurt biecht ze nog iets op: “Vroeger toen ik klein was. Als ik dan héél boos was om iets, dan rende ik naar mijn kamer en dan pakte ik Ollie bij zijn slurfje, slingerde ik ‘m op mijn aller hardst in het rond en dan smeet ik ‘m in de hoek van de kamer. Daarom is zijn slurfje wat fragiel. Daar maakte ik regelmatig gebruik van. Of misbruik.” Om bovenstaande even recht te zetten, wil Lis afsluiten met het volgende: “Waarschijnlijk zit iedereen mij, na het lezen van dit stuk,als de knuffelmishandelaar. Echter wil ik jullie verzekeren dat Ollie en ik vrienden voor het leven zijn.”  
  Fotografie: Randy Fokke Schiet plaatjes van alles wat los en vast zit en wandelt tussendoor door theaterland als actrice. Houdt van oneindig observeren en verkent de wereld het liefst op de fiets. Koffie-verkeerd-drinker en notitieboekjesverzamelaar met een overuren draaiende geest. Tekst: Nina Nijland Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele bek vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen. Heb jij ideeën voor Mañana Mañana of zijn er onderwerpen die je graag terug zou willen zien? Laat het ons hieronder weten!