Zeg 'ns eerlijk: inspirerende vrouwen en hun knuffels

In ‘Zeg ’ns eerlijk’ proberen we jou eens de andere kant van het perfecte plaatje te laten zien. Met in deze serie om de week een portret van in totaal zes inspirerende, ambitieuze vrouwen die (nog) slapen met een knuffel. Want, zijn we altijd zo bikkelhard als we ons voordoen? Of zijn er ook gewoon heel vaak momenten waarop we het liefst alleen met onze knuffel in bed liggen om de boel eens goed te overdenken? Of gewoon een potje te brullen? Inderdaad, en dat is nou precies hetgeen wat je nooit op Instagram voorbij ziet komen. Eline van der Haar (27) is Content Manager bij LINDA.nieuws. Overdag houdt ze alle online ballen hoog voor het imperium van Linda de Mol, ’s avonds komt ze thuis bij Flip. Of nu ja, voluit eigenlijk Flip Flapoor. “Vroeger had ik altijd een andere knuffel en die ben ik kwijt geraakt toen ik vijf was. Mijn moeder heeft toen heel snel ergens een andere knuffel voor me gekocht en dat was Flip. Een soort noodoplossing die uiteindelijk een leven lang meegaat dus.” Door de jaren heen is Eline’s knuffeltechniek wel redelijk veranderd en dat heeft één hele simpele reden: “Je kunt er gewoon niet zoveel meer mee, want er is zo weinig van ‘m over. Vroeger rolde ik zijn oortje op, daar wreef ik mee over mijn neus, terwijl ik mijn duim in mijn mond had. Tegenwoordig pak ik ‘m gewoon als een soort hoopje stof bij elkaar om te knuffelen. En hij dient af en toe als neksteun als ik op de bank zit. Dan klem ik ‘m tussen mijn kin en mijn borst.” Voor Eline is Flip absoluut onvervangbaar. “Bovendien zou ik nooit meer kunnen slapen als ik ‘m kwijt zou raken. Zonder Flip doe ik geen oog dicht. Althans, thuis niet.” Want als ze bijvoorbeeld een weekend naar haar vader gaat, dan gaat Flip niet mee: “En het erge is dat er bij mijn vader thuis een kussentje is in precies dezelfde stof als waar Flip van gemaakt is. Ik knuffel dan de hele nacht met dat kussen bij gebrek aan Flip.” Eline vertelt dat als Flip vroeger een keer in de was moest, of als er een gat was dat dichtgenaaid moest worden, ze thuis weken ruzie hadden: “Want ik kreeg dan gewoon een andere Flip terug en dat knuffelde anders.” Nu, ongeveer twintig jaar later begint Flip’s nekje het een beetje te begeven. Of nu ja, z’n hoofd en romp zijn enkel nog met elkaar verbonden door een dun draadje, wat een nek genoemd wordt. “Ik ben er op dit moment gewoon nog even niet klaar voor om erover na te denken wat er gaat gebeuren als dat draadje het begeeft. Dan moet ie waarschijnlijk een sjaaltje om. Of zijn hoofd moet direct op zijn lijf genaaid worden. En dan is Flip gewoon Flip niet meer.”  
  Fotografie: Randy Fokke Schiet plaatjes van alles wat los en vast zit en wandelt tussendoor door theaterland als actrice. Houdt van oneindig observeren en verkent de wereld het liefst op de fiets. Koffie-verkeerd-drinker en notitieboekjesverzamelaar met een overuren draaiende geest. Tekst: Nina Nijland Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele bek vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen. Heb jij ideeën voor Mañana Mañana of zijn er onderwerpen die je graag terug zou willen zien? Laat het ons hieronder weten!