Maar hoe dan? - Bak je blij

Ik wil natuurlijk niet iedereen met een stel borsten over één kam scheren, maar emoties wegvreten doen vrouwen meestal toch al. Waarom zou je er dus niet meteen een psychologisch dingetje van maken? Bak en eet in één keer al die negatieve emoties weg. Dan is de kans kleiner dat je in de nabije toekomst nog een keer een inzinking krijgt, waardoor je nòg meer gaat eten, wat dan resulteert in dat je over een half jaar 200 kilo weegt. Willen we dat? Nee. Dus wat gaan we allemaal doen? Emo koeken bakken.  We hebben de E, we hebben de M, we hebben de O. Ja oké, ik houd op met te enthousiast doen.  Ongeveer een maand geleden had ik er nog één: zo’n enorme zenuwinzinking, waarbij alle klote momenten uit de afgelopen tijd samenkomen en zich opstapelen tot een enorme explosie van frustratie. Ik kon alleen nog maar janken. De aanleiding: ik had een dag op de rommelmarkt gestaan. Daar had ik 200 euro verdiend en die euro’s moest ik de volgende dag onverwachts alle tweehonderd afstaan aan de loodgieter. En dat viel redelijk rauw op mijn dak. Is dat iets waar volwassen mensen om zouden moeten huilen? Absoluut niet. Toch bleef het zoute water maar uit m’n hoofd stromen. Toen ik eindelijk wat gekalmeerd was en de zin van het leven weer begon in te zien, realiseerde ik me opeens dat ik me niet zo gek moest laten maken. De koek was op. Ik was de enige die dit kon omdraaien. En dus besloot ik al mijn frustraties van me af te bakken. Ik beende naar de supermarkt, waar ik verwilderd alle nodige ingrediënten in mijn mandje gooide. Nu hoor ik je denken: wat heb je nodig voor ongeveer 20 bak je blij koeken? Nou, dit: - 200 gram bloem - 100 gram suiker - 150 gram boter - 1 theelepel bakpoeder - 1 eierdooier - 1 flinke dosis frustratie Thuis kon het psychologische proces beginnen. Ik gooide alle ingrediënten samen in een kom en kneedde er met al mijn frustratie een deeg van. Hierna maakte ik van het deeg allerlei verschillende dingen: scheldwoorden, doodskoppen, gebroken harten, tranen en nog veel meer lugubers.     Al die negativiteit schoof ik op een bakplaat de oven in, die ik op 180 graden (ongeveer net zo warm als mijn lichaamstemperatuur op dat moment) had voorverwarmd. Ik liet de koeken even tien minuten in hun sop gaarkoken en daarna legde ik ze op een bord. Dat bord zette ik voor me op tafel. Waarna ik in tien minuten zeker de helft van alle koeken, en daarmee mijn verdriet en frustraties, verslond. En, geloof me: het luchtte op. Iedere hap maakte me vrolijker. Alles was weer koek en ei. Dus denk eraan: de volgende keer dat je een trillipje voelt opkomen, pak je dit artikel erbij en bak je je blij. Beloofd? Een glimlach staat je namelijk veel beter dan tranen.      
  Fotografie & tekst: Nina Nijland Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele bek vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen. Heb jij ideeën voor Mañana Mañana of zijn er onderwerpen die je graag terug zou willen zien? Laat het ons hieronder weten!