Fleur #03: Vind je me dik?

Een doodnormale dinsdagavond, uurtje of elf, ik sta mijn tanden te poetsen in mijn pyjama. Of eigenlijk, wat daarvoor door moet gaan - een XL-shirt van vriend Y., waar mijn billen nog net onderuit piepen. Y. zelf ligt al in bed en kijkt hoe ik mijn mond spoel. En dan komt het. ‘Je hebt zulke lieve billen!’ Met een ruk draai ik me om. Lieve billen? What the fuck zijn ‘lieve’ billen? Heeft iemand ooit over de billen van Doutzen Kroes gezegd dat ze lief zijn, of over die van Beyoncé? Lieve billen, hoe vertederd Y. ook klonk, zijn niet sexy. Ze zijn niet geil, ze zijn niet strak, lieve billen zijn gewoon, tja, geen seksbillen. De volgende ochtend besluit ik dat het tijd is voor actie. Een Billenplan, met de hoofdletter B., waarvan de eerste stap is: dat net te korte slaapshirt wegmieteren. Erachteraan: een loeistrakke zwarte legging van een dikke ribstof, waarvan Y. eens oprecht verbaasd vroeg: doe jij aan figuurcorrigerende broeken? (Voor de mannelijke lezers: die bestaan niet. Niet in mijn kledingkast, in elk geval.) Stap 2: verwoed tik ik zalando.nl in. Het is tijd voor het grovere werk. Dat dieet van groentesapjes en acai bowls dat ik heb uitgestippeld is leuk, maar ik heb een quick fix nodig. Daarvoor wend ik me tot de koningin van de goede bilpartij: Kim Kardashian. Ik moet aan de shapewear, leer ik als ik ‘How is Kim Kardashians butt so tight’ googel. Dubbele shapewear, welteverstaan. Lieve billen, schamper ik in mezelf, en gooi zonder pardon twee stuks Spanx in mijn winkelmandje. Kosten: 180 euro. Na stap 3 (sportschoolabonnement: 200 euro) en 4 (crème voor een strakker achterwerk: 50 euro) is het tijd voor een reflectiemoment met vriendin N. (en een fles rode wijn). Die middag stond N. met haar vriend in de Appie en opperde shoarma te eten. Ze waren brak, het was weekend, waarom niet? Zonder nadenken flapte haar vriend eruit: ‘Jij groeit nog eens helemaal dicht!’ En terwijl de spijt al in zijn ogen stond voor hij het woord ‘dicht’ helemaal had kunnen uitspreken, was het kwaad natuurlijk al geschied. Die avond kwam er een quinoasalade op tafel. Met extra groenten. Maar de man kan het nog bonter maken zonder dat hij daar zelf erg in heeft, zo bevestigt vriendin S. als ik haar bel voor lieve billen-advies. Onlangs zat ze met haar vriend in de auto terwijl ze het hadden over een gemeenschappelijke vriendin. Zij: ‘Ze zei dat ze 8 kilo was afgevallen.’ Hij: ‘Wow, dat is ongezond!’ Zij: ‘Ik wil ook graag 8 kilo afvallen.’ Hij: ‘Wat goed, dat gaat je vast lukken!’ Tja: het bij de ene, blijkbaar dunnere vrouw ongezond noemen dat ze afvalt terwijl je tegen je eigen vriendin zegt dat het een goed idee is om datzelfde aantal kilo’s af te vallen: doe maar niet. Glad ijs, vriend, heel glad ijs. Een man kán het ook helemaal niet goed doen. Als hij iets te supportive is wanneer je aangeeft meer te willen sporten of minder te eten, vat ik het op als een verkapte tirade waarin hij me vies, vet en vadsig noemt. Als hij een groene smoothie voor me maakt, bevestigt hij mijn onuitgesproken angst dat er wel wat kilootjes af moeten. En zegt hij dat ik lieve billen heb, dan hoor ik: waarom hangen ze op halfzeven? De enige die daar iets kan doen, is niet mijn sportschoolinstructeur, een cellulitismassage of een 100-dagen-squat-challenge, nee, dat ben ik. Het zit tussen mijn oren, niet op mijn billen. Mijn goede voornemen voor de zomer: de volgende keer dat Y. liefkozend in mijn buik prikt terwijl hij zegt dat ik zo lekker zacht ben, vat ik dat maar gewoon op als een compliment. En die Spanx? Die stuur ik terug.  
  Tekst: Fleur Willemsen Hoi! Ik ben Fleur en ik schrijf. Voor Mañana Mañana ga ik iedere maand met de billen bloot over, jawel, het twintigersdillema. Want is dit het nou? Krijg ik ooit een echte, vaste baan? En ben ik een alcoholist omdat ik al die zorgen maar al te graag laat verdwijnen met een paar (oké, acht) glazen wijn?  Heb jij ideeën voor Mañana Mañana of zijn er onderwerpen die je graag terug zou willen zien? Laat het ons hieronder weten!