Het dagboek van een zelfstandig ondernemer: Nina

Koffietje hier, koffietje daar. Heerlijk die vrijheid. Het leven van een zelfstandig ondernemer wordt vaak gezien als een utopie. Lekker kantoortje spelen en uitslapen wanneer je er zin in hebt. En hoewel het natuurlijk fijn is dat je je eigen tijd kunt indelen, kan het ook eenzaam zijn als je de hele dag niemand anders spreekt dan de postbode. En wordt je discipline iedere dag weer op de proef gesteld. In Het dagboek van een zelfstandig ondernemer geven ZZP-ers je een kijkje in hun leven door middel van een dagboek. Een week lang. Open en eerlijk. Want het leven van een freelancer gaat echt niet alleen over latte macchiato’s. In deze editie: een week uit het leven van Nina Nijland.

Nina Nijland is freelance allround styliste, (grafisch) vormgever en illustratrice. Hiernaast besloot ze een half jaar geleden de knoop dan toch eindelijk door te hakken en haar droom te verwezenlijken: een platform waar ze samen met mensen die zij bewondert mooie dingen kan maken. En zo werd Mañana Mañana geboren.

MAANDAG

08.34 uur
Maandag is mijn lievelings werkdag. Je zult nu wel denken: wat een lul verhaal, maar ik meen het echt. Ik vind de maandag heerlijk. Alles ligt nog open. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik zet een sloot koffie voor mezelf en nestel me achter mijn bureau. Een jaar geleden kocht ik, samen met mijn grote liefde Josh, een huis. Een echt grote mensen huis. En er zit zelfs een kantoortje in. Of nu ja, gewoon een kamertje waarin ik kan werken. Mañana Mañana Headquarters noem ik het ook wel. Klinkt vet.

08.55 uur
Ik maak mijn to do list voor de hele week. Op maandag, woensdag en vrijdag werk ik in principe voor mezelf. Die dagen bestaan voornamelijk uit alle ballen hoog houden voor dit gezellige platform. Ik ben met niets liever bezig dan met Mañana Mañana. Ik vind het fijn om duidelijk op papier te hebben wat ik in een week wil bewerkstelligen. Of mijn to do lijstjes altijd realistisch zijn? Absoluut niet. Ik snijd mezelf hier alleen maar mee in de vingers, ik weet het. Want onrealistische to do’s stellen betekent iedere werkdag eindigen met een ontevreden gevoel.

Ik werk de hele dag aan van alles. Geen tijd te verliezen.

16.13 uur
Ik bekijk mijn lijstje van vandaag. Ik ga na wat ik nog moet doen en wat ik al heb afgestreept. Het ziet er als volgt uit:

– Al mijn mails beantwoorden (ook de stomme)
– Orders inpakken en op de post doen
– Artikel 1 herschrijven, vormgeven & inplannen
– Artikel 2 herschrijven, vormgeven & inplannen
– Uitwerken ideeën nieuwe collectie
– Koffie met Kelly/voorbereidingen De Insta Klas
– Insta content klaarzetten voor aankomende week 
– Contentkalender december invullen
– Granola bakken

Ik tuur een halve minuut naar mijn lijstje. Nah, opzich ga ik best lekker. Dan valt mijn oog op de laatste taak ‘Granola bakken’. Serieus, Nijland? Granola bakken? Want die andere acht taken waren nog niet genoeg om in acht werkuren te proppen? Ik realiseer me dat het ook wel gewoon eens genoeg is. Ik ga geen granola bakken. Ik ben Rens Kroes niet.

21.06 uur
Ik sta granola te bakken. Ik haat mezelf.

 
DINSDAG

08.45 uur
Één a twee dagen per week werk ik voor All The Luck In The World. Nog nooit van gehoord? All The Luck In The World bestaat uit drie conceptstores in Amsterdam en Utrecht, en een eigen sieradenlijn genaamd ATLITW Studio. Bij All The Luck ben ik Interior Stylist. Lang verhaal kort: ik zorg er iedere week voor dat de twee Amsterdamse locaties in Oost en de Pijp er picobello uitzien.

Vandaag begin ik in de Pijp. De winkel in de Pijp gaat om 11.00 open. Ik zorg altijd dat ik er om 09.00 ben. Dan kan ik even twee uur in mijn eentje aanrommelen en word ik nergens door afgeleid. Het is tijd voor een volledig nieuwe indeling, dus ik ga meteen aan de slag. Voor ik begin loop ik door de winkel en verplaats ik in mijn hoofd wat ik wil gaan verplaatsen. Als dat plaatje klopt in mijn hersenpan, begin ik met schuiven en herindelen.

12.05 uur
Door naar de Oost locatie van All The Luck. Terra is mijn nieuwe interieur lievelingskleur. Gelukkig sluit Jane, eigenaresse van All The Luck, zich hier helemaal bij aan. Er moet en zal dus een terracotta kleurige muur komen in de winkel. Kluspak aan en gaan!

19.06 uur
’s Avonds komen er vrienden eten. Eind januari gaan we met onze vriendengroep naar de Ardennen. Deden we vorig jaar ook en dat was het leukste weekend van het jaar. Dat weekend is namelijk helemaal over de top, met thema’s, activiteiten, een ingestudeerde medley en zelfgemaakte zeven gangen diners. Ik zit dit jaar in de organisatie. En vanavond hebben we vergadering. Het ene idee dat geopperd wordt, wordt meteen overtroffen door het andere. Alles wordt weer helemaal over de top. Ik ben dankbaar dat ik vrienden heb die net zo groots (lees: debiel) denken als ik.

 

WOENSDAG

07.35 uur
Ik ben te dik. Althans, dat vind ik zelf. Dik is een groot woord. Net als mijn billen, die zijn ook groot. Enfin, waar het op neerkomt is dat ik momenteel niet tevreden ben met mijn lichaam. Zoals ik het aan de instructeur in de sportschool, die een schema voor me opstelde, uitlegde: vanaf de kin tot de enkels, mag het allemaal wat strakker. En dus sport ik nu twee a drie ochtenden per week. Gaat dat me soepel af? Zeker niet. Maar ik doe het wel. En na een uurtje sporten kan ik de hele wereld aan. Dus hier sta ik, om 08.04 uur, op een crosstrainer.

09.30 uur
Door naar een bezichtiging in de Amstelkerk. Samen met Kelly Nederlof organiseer ik daar de eerste editie van onze Insta Klas. Een mini cursus waarin we jou leren hoe je je ontpopt tot waar Instagram wonder. Kelly ken ik via Instagram. Het is vreemd om te bedenken dat we elkaar een half jaar geleden nog nooit ontmoet hadden en op 25 november samen een uitverkochte Insta Klas hosten.

We fietsen samen naar de Amstelkerk, kijken daar rond en bepalen hoe we de boel gaan indelen.

11.04 uur
Eenmaal thuis aangekomen ga ik weer aan de slag met mijn to do’s, zoals orders pakken, heen en weer mailen met sponsoren van De Insta Klas, nieuwe verkooppunten benaderen en een telefonische afspraak. Om 14.35 uur bedenk ik me dat ik die dag nog niets anders heb gegeten dan een bakje granola (zelf gebakken inderdaad, dat wel). Ik word een beetje paniekerig van het idee dat ik naar de supermarkt moet lopen om iets te eten te halen, want daar heb ik helemaal geen tijd voor. Wie heeft er in godsnaam bedacht dat een dag maar 24 uur mag duren? Weet je hoe kort dat is als je van plan bent de wereld te veroveren?
Ik hoor mijn gedachtes ratelen en realiseer me opeens dat ik wel helemaal gestoord lijk. Een mens moet eten, doe niet zo debiel. En dus verplaats ik me naar de supermarkt en haal ik meteen wat verse bloemen. Even rustig aan nu.

 
DONDERDAG

07.50 uur
Ik sta in de sportschool terwijl ik liever in bed zou liggen, begraven in roomboter croissants.

09.00 uur
Vandaag weer naar All The Luck. Een halve dag deze keer. Ik maak een raamtekening en help met de fotostyling voor een winactie. All The Luck bestaat namelijk vijf jaar en geeft daarom vijf dagen lang allemaal hele leuke prijzen weg. De foto’s schieten we in de studio in ons kantoor die boven de winkel in Oost zit.

14.30 uur
Op weg naar huis rijd ik even langs Van Der Linde om mezelf te trakteren op wat nieuwe kwasten en fineliners. Van Der Linde is een winkel voor kunstbenodigdheden aan de Rozengracht en één van mijn favo plekken op aarde. Daarnaast vind ik mezelf tegenwoordig ook heel stoer nu ik eindelijk dingen met mijn bedrijfspas kan afrekenen. Het duurt even, maar ik merk wel dat Mañana Mañana steeds meer begint te lopen. Het inkomen dat ik hieruit verkrijg is geen vetpot, maar ik kan er al wel kwasten en fineliners van kopen.

Als ik thuis kom begin ik aan mijn nieuwe collectie Kerstkaarten. Wie houdt er immers niet van een kaartje met Kerst? Ik teken zebra’s, letters en sterren. Want zebra’s zijn veel leuker dan rendieren.

VRIJDAG

08.15 uur
Naast mijn werk voor All The Luck en Mañana Mañana heb ik momenteel nog een freelance klus lopen. Ik ben namelijk bezig met het inrichten van een hotel. Een heel hotel? Jazeker wel. Weet je dat hele grote Chinese restaurant langs de snelweg bij Breukelen? Dat Van Der Valk hotel? Nou, dat hotel wordt binnenkort zowel aan de binnen- als buitenkant volledig gerenoveerd. En ik ben bezig met de materialisatie en de inrichting ervan.

Al vanaf het moment dat ik afstudeerde (zes jaar geleden, ik word oud) heb ik altijd geroepen dat het mijn grootste droom was om ooit nog eens een heel hotel in te richten. En hoewel mijn dromen inmiddels wel alweer zijn aangevuld met nieuwe dromen, stond deze nog steeds wel heel erg hoog op mijn lijstje. Vandaag is mijn eerste dag. Een droom wordt werkelijkheid.

 

ZATERDAG

10.06 uur
En alsof er doordeweeks nog niet genoeg wordt gedecoreerd, is in het weekend gewoon ons eigen huis aan de beurt! We hebben er de afgelopen twee weken echt een zwijnenstal van gemaakt. Amper thuis, allebei druk, je kent het wel. Dus we ruimen alles op en maken de boel schoon. Ik kan het toch niet laten om nog wat meubels heen en weer te schuiven. Die kast daar, spiegel daar, dan die kast naar de slaapkamer. Zo, en we hebben weer een heel nieuw huis. Ik word bijna nergens zo blijk van, als van een gezellig huis.

19.00 uur
Vanavond komen mijn broertjes en zusje eten. Met aanhang. We zijn dus met z’n zevenen. We bakken zelf pizza’s, drinken wijn en gin tonics. We spelen 30 Seconds, lachen de ballen uit onze broek en duiken daarna de kroeg in.

04.59 uur 
We zitten met z’n allen op de grond in onze keuken en eten de overgebleven stukken pizza op alsof we een roedel hongerige hyena’s zijn. Of we teveel gedronken hebben? Valt wel mee hoor.

ZONDAG

11.15 uur
Katertje? Check. Josh vertrekt naar voetbal en ik kan het niet laten om toch nog wat te werken. Eerst het huis opruimen. Daarna maak ik nog wat sfeerbeelden van de mini prints, loop ik even door de buurt met een kopje koffie en lees ik een boekje in de zon op het balkon.

19.04 uur
‘s Avonds bouwen Josh en ik met een beamer onze eigen thuisbioscoop in de slaapkamer en maken we allemaal lekkere happen die we in bed opeten. Soepje, quesadillas en tofu naar recept van Ottolenghi. Daar zijn we toch wel het best in: eten en kroelen. Tevreden denk ik terug aan een bewogen week. Op naar de volgende!

 

 


 

Beeld, tekst & vormgeving: Nina Nijland
Stylist, vormgever, illustrator en tevens oprichter van Mañana Mañana. Inderdaad, dat is een hele bek vol. Lang verhaal kort: maakt graag mooie dingen (in welke vorm dan ook) en is ervan overtuigd dat mensen zichzelf veel te serieus nemen.

Heb jij ideeën voor Mañana Mañana of zijn er onderwerpen die je graag terug zou willen zien? Laat het ons hieronder weten!

7 Comments
  • Nina

    14 november 2017 at 18:57 Beantwoorden

    Leuk om te lezen Nina, lekker druk!
    En respect voor je sportschool acties zo vroeg in de ochtend 🙂

    • Mañana Mañana

      15 november 2017 at 14:57 Beantwoorden

      Lief, dankjewel! Benieuwd wanneer we elkaar tegen het (gespierde) lijf zullen lopen 😉 X

  • Amela

    15 november 2017 at 10:27 Beantwoorden

    Mega gezellig geschreven. En wat super tof dat je van der Valk mag aanpakken. Ben zo benieuwd!!!

  • Marcel Hellemons

    19 november 2017 at 17:32 Beantwoorden

    Leuk om te lezen! Sehr cool dat je dat hotel in Breukelen gaat aanpakken. Ben er vaak geweest toen ik nog in Nieuwegein woonde. Veel succes!

  • Whitney

    2 december 2017 at 18:16 Beantwoorden

    Zo leuk om te lezen dit! “Ik sta granola te bakken, ik haat mezelf.” Hahaha

Post a Comment